Een technologiebedrijf maakte voor een journalist een interactieve, digitale dubbelganger. Die dubbelganger kan luisteren, antwoorden en klinken als de echte persoon — maar is bewust beperkt tot één onderwerp: een onderzoek naar fraude bij door durfkapitaal gefinancierde startups.

Wat is er precies gemaakt?

Het bedrijf Synthesia bouwde verschillende varianten van een digitale kopie van een journalist. Er waren twee soorten:

• Persoonlijke avatars die een vooraf geschreven tekst voorlezen.

• Interactieve avatars die naar vragen luisteren en terugpraten, maar in dit geval alleen over één specifiek artikel.

De interactieve versie van de journalist is zodanig ingesteld dat hij alleen antwoord geeft op vragen over dat ene verhaal. Probeer je andere persoonlijke vragen, dan stuurt het model je terug naar het onderwerp waarvoor het getraind is.

Hoe wordt zo’n digitale dubbelganger gemaakt?

De journalist ging in een klein filmstudiootje op kantoor zitten. Er werden veel foto’s gemaakt en een korte opname van de stem — ongeveer twee minuten. Vooraf moest toestemming worden gegeven om de digitale dubbelganger te maken.

Technisch gezien werken meerdere stappen samen:

• Voice-to-text: spraak wordt omgezet naar tekst, zodat het systeem begrijpt wat er gevraagd wordt.

• Taalmodel met agentgedrag: dat model verwerkt de tekst en bepaalt welk antwoord past. Het kan ook acties uitvoeren als dat nodig is.

• Text-to-voice: het antwoord wordt weer in audio gezet, zodat de avatar kan praten.

• Videomodel: het beeld van de avatar beweegt en sluit aan op de gesproken tekst.

Synthesia gebruikt eigen video- en stemmodellen, maar klanten kunnen ook kiezen voor andere aanbieders zoals Cartesia, ElevenLabs, Google of OpenAI. Organisaties kunnen zelf kiezen waar ze de avatar hosten, of dat door Synthesia moet gebeuren.

Wat biedt Synthesia verder aan?

Synthesia heeft drie hoofdproducten:

• Een platform om video's te maken met klassieke avatars: iemand typt een tekst en de avatar spreekt die uit.

• Een interactieve omgeving, Roleplay Sessions, waar werknemers met avatars kunnen oefenen — bijvoorbeeld verkooppraatjes — en directe feedback krijgen.

• Een ontwikkelaarsplatform en API (programmeerinterface waarmee verschillende software met elkaar kan praten) om modellen en video’s te combineren tot nieuwe toepassingen.

De organisatie groeit hard en haalde recente mijlpalen, zoals een hogere waardering en veel inkomsten. Dat maakt duidelijk dat dit geen kleinschalige hobby is, maar een serieuze zakelijke markt.

Hoe reageren mensen en wat betekent het voor werk?

Reacties lopen uiteen. Sommige collega’s vonden de avatar zowel interessant als een beetje eng. Anderen, zoals familieleden, waren onder de indruk. Een opvallend punt: als mensen probeerden persoonlijke vragen te stellen, gaf de avatar geen privé-informatie maar bleef hij bij het onderwerp waarop hij getraind was.

Er zijn praktische voordelen:

• Een digitale versie kan altijd klaarstaan om vragen te beantwoorden, ook als iemand op vakantie is.

• Bedrijven kunnen avatars gebruiken voor trainingen en klantenservice.

Tegelijkertijd roept het twijfels op, vooral in de journalistiek. Vertrouwen is de kern van nieuws; kan een avatar datzelfde vertrouwen opbouwen? Sommige investeerders zien het idee van nieuwslezers als avatars meteen niet zitten. Anderen zijn minder stellig.

Er is ook een verschil tussen deterministische en nondeterministische avatars. De deterministische exemplaren geven alleen vooraf ingestelde antwoorden. Nondeterministische avatars, aangedreven door een vrij kabbelend chatbot-model, kunnen gaan uitweiden en onverwacht gedrag vertonen. Dat vergroot het risico dat mensen een onnatuurlijke band met de avatar ontwikkelen of anderszins verward raken.

Conclusie

Een digitale dubbelganger kan handig zijn voor trainingen en standaardvragen. Voor de journalistiek biedt het mogelijkheden, maar ook duidelijke grenzen: vertrouwen en menselijke interactie blijven belangrijk.

De technologie is al vergevorderd genoeg om een overtuigende kopie te maken. Welke rol zulke avatars straks in het dagelijks werk en in de nieuwsvoorziening krijgen, is nog open. Jij blijft zelf het beste oordeel houden: wanneer is iets een nuttig hulpmiddel en wanneer raakt het de menselijke maat?