Het internet raakt steeds moeilijker te vertrouwen. AI-gegenereerde teksten en afbeeldingen verschijnen niet alleen op sociale media, maar ook in sollicitaties, productreviews en verzekeringsclaims. Dat leidt tot vragen: wat is echt en wat niet, en wie controleert dat?

Wat bedoelen we met de "dead internet theory"?

De term "dead internet theory" beschrijft het idee dat veel online inhoud straks niet meer door echte mensen is gemaakt, maar door automatisering. Max Spero, medeoprichter en CEO van detectiebedrijf Pangram, zegt dat we daar "gevaarlijk dichtbij" kunnen komen binnen een paar jaar. Simpel gezegd: als algoritmes het grootste deel van wat je online leest produceren, neemt het vertrouwen in internet sterk af.

Wat doet Pangram en waarom is dat relevant?

Pangram bouwt systemen die moeten herkennen of tekst of een afbeelding door AI is gemaakt. Het bedrijf kreeg recentelijk 9 miljoen dollar aan nieuwe investeringen en sloot een samenwerking met Substack. Substack gebruikt Pangrams technologie om lezers te laten zien welke nieuwsbriefartikelen bewerkt of geschreven zijn met hulp van AI. Pangram bracht ook een nieuw hulpmiddel uit om AI-gegenereerde beelden te detecteren.

Voor jou als gebruiker kan zo'n detectie helpen om te weten of bijvoorbeeld een review of een nieuwsbericht waarschijnlijk door een mens is geschreven of niet. Voor platforms betekent het een extra laag om misbruik en misleiding tegen te gaan.

Waarom is AI-detectie ingewikkelder dan het lijkt?

Detectie is niet alleen een kwestie van "AI" of "mens". Volgens Spero is het vaak belangrijker om te weten hoeveel AI er in iets is gebruikt. Een paar voorbeelden van waarom dat uitmaakt:

• Een tekst die deels door een mens is geschreven en deels met AI bewerkt is anders dan volledig automatisch gegenereerde spam.

• Werk waarbij mensen AI als hulpmiddel gebruiken kan kwaliteitsverbetering betekenen, terwijl massale automatische productie de waarde van menselijk werk kan ondermijnen.

• Voor platforms en lezers biedt een nuance: niet altijd zwart-wit maar een schaal van AI-betrokkenheid.

Bovendien bestaan er risico's bij foutieve detectie. Als een detector ten onrechte zegt dat een afbeelding door AI is gemaakt, terwijl het een echte en gevoelige foto betreft, kan dat ernstige gevolgen hebben voor de betrokkenen.

Welke gevolgen heeft dit voor werk en media?

Spero vermoedt dat de onderste laag schrijvende banen — eenvoudige, reproduceerbare taken — mogelijk verdwijnen. Taken die makkelijk te automatiseren zijn, zullen vaker door AI worden gedaan. Tegelijkertijd kan goeie, menselijke schrijfstijl juist meer waarde krijgen, omdat die moeilijker na te bootsen is.

Voor nieuwsmedia, platforms en bedrijven betekent dit keuzes maken over betrouwbaarheid en transparantie. Sommige uitgevers kunnen aangeven wanneer of hoeveel AI ze gebruiken, andere platforms kunnen detectie inzetten om misbruik op te sporen.

Conclusie

AI verandert snel wat er online verschijnt. Bedrijven zoals Pangram proberen een betrouwbaarheidslaag te bouwen die duidelijk maakt of content door mensen of door machines tot stand is gekomen — en in welke mate. Het is een lastige klus: detectie vraagt nuance en heeft risico's, maar het kan ook helpen om vertrouwen terug te winnen in een tijd waarin steeds meer inhoud geautomatiseerd wordt.

Voor gebruikers blijft het verstandig kritisch te blijven kijken naar bronnen en te letten op signalen van kwaliteit en betrouwbaarheid.