← Terug naar kennisbank
AI Nieuws
·
Leestijd: 4 min
Nvidia kreeg recent veel aandacht nadat de ceo, Jensen Huang, het bedrijf verliet vanwege buitenechtelijke relaties. Die relaties omvatten onder andere een executive bij Megaspeed, een Singaporese datacenterpartij waar Amerikaanse onderzoekers vragen bij hebben over mogelijk doorgeleverde chips naar China. Tegelijkertijd trad eerder al de langdurige chief security officer (CSO) David Reber terug, waarna Saša Zdjelar hem opvolgde.
Wie vertrok en wie volgde op?
David Reber werkte zeven jaar bij Nvidia en vier jaar als CSO. Eind augustus schreef hij dat hij vertrok om gezondheidsredenen; hij noemde een diagnose van vroeg optredende Parkinson. Tweeënhalve maand later vertrok ceo Jensen Huang, nadat er vragen waren gerezen over relaties met meerdere medewerkers en met een executive bij Megaspeed.
Saša Zdjelar werd Rebers opvolger. Hij werkte jaren bij ExxonMobil, kort bij Salesforce en daarna bij het cyberbeveiligingsbedrijf ReversingLabs. Nvidia gaf geen verdere uitleg over wat het beveiligingsteam wist of over de timing van deze wisselingen.
Waarom rijzen er vragen over het beveiligingsteam?
Op zichzelf horen personeelszaken zoals relaties met ondergeschikten vaak thuis bij HR, de juridische afdeling of de raad van bestuur. Maar een relatie met iemand bij een bedrijf dat onder federaal onderzoek staat, is geen gewone affaire. Dergelijke situaties kunnen nationale veiligheid en bedrijfsgevoelige informatie raken.
In dit geval zijn er een paar feitelijke punten:
Amerikaanse onderzoekers vragen zich af of Megaspeed chips van Nvidia via omwegen naar China heeft gestuurd. Megaspeed ontkent onrechtmatig handelen.
Rapporten zeggen dat Nvidia’s topjurist al ruim een jaar betrokken was bij vragen over Megaspeed.
Collega’s meldden aan media dat Huang relaties had met ten minste twee medewerkers, waaronder een vicepresident die rechtstreeks aan hem rapporteerde.
Wat onduidelijk blijft, is of en wanneer die informatie bij het beveiligingsteam terechtkwam en of daar alarmbellen hebben geklonken.
Wat maakt dit een beveiligingsprobleem?
Beveiligingsspecialisten wijzen op een paar risico’s als leidinggevenden persoonlijke relaties hebben met mensen bij verdachte bedrijven of met ondergeschikten:
Relaties kunnen leiden tot druk of chantage als een tegenpartij daar misbruik van wil maken.
Buitenlandse inlichtingendiensten proberen mensen te beïnvloeden via persoonlijke contacten; dat noemen experts ‘humint’ (menselijke inlichtingen).
Zelfs als er geen directe schuld is, kunnen vertrouwelijke beleidsdiscussies of exportzaken kwetsbaar worden als een tegenpartij weet wie de blokkades vormt.
Behalve menselijke beïnvloeding zijn er ook technologische middelen die spionage vergemakkelijken. Een voorbeeld zijn IMSI-catchers: apparaten die zich voordoen als zendmast zodat telefoons ermee verbinden. Basisversies passen in een koffer en zijn relatief goedkoop, maar overheidsapparatuur is duurder en krachtiger.
Beperkingen van beveiligingsteams
Specialisten en oud-inlichtingenofficieren noemen meerdere redenen waarom een bedrijfsscan naar dit soort risico’s moeilijk is:
Budget: beveiliging krijgt vaak minder geld omdat het geen directe inkomsten oplevert.
Afbakening: veel bedrijven zien beveiliging vooral als bescherming tegen fysieke inbraken en cyberaanvallen, niet tegen langdurige menselijke beïnvloeding.
Inlichtingenwerk is subtiel: veel informatie komt voort uit gesprekken en sociaal contact, niet uit een hack die je gemakkelijk kunt detecteren.
Door deze beperkingen kan een beveiligingsteam een kwetsbaarheid wel signaleren, maar weinig kunnen doen als beslissingen op bestuursniveau of bij de ceo liggen. Ook kunnen tegenstanders systemen gebruiken die niet makkelijk te ontdekken zijn.
Wat gebeurt er nu en wat valt nog te verwachten?
Er lopen twee soorten onderzoeken: intern, via een onafhankelijke raad van bestuur, en extern, via federale instanties. Die onderzoeken moeten onder andere duidelijk maken:
wat Nvidia’s beveiligingsteam wist en wanneer;
of er meldingen waren en of daar actie op is ondernomen;
of technische of menselijke kwetsbaarheden zijn misbruikt.
Het is nog niet duidelijk of Huang’s telefoon of andere communicatieapparaten zijn gehackt of afgeluisterd. Sommige berichten suggereren dat zulke apparaten waarschijnlijk extra beveiligd waren, maar dat is niet bevestigd.
Conclusie
De situatie rond Nvidia laat zien hoe persoonlijk gedrag van topmensen nationale en bedrijfsveiligheid kan raken. Relaties met medewerkers of met mensen bij bedrijven onder onderzoek kunnen kwetsbaarheden opleveren die door buitenlandse inlichtingendiensten worden gebruikt. Tegelijk rukken zulke risico’s vaak niet op het bord van beveiliging als die teams beperkt zijn in middelen of te smal worden gezien.
De lopende onderzoeken moeten duidelijkheid geven over wat het beveiligingsteam wist en of er eerder signalen waren die over het hoofd werden gezien. Voor veel bedrijven is dit een aanleiding om hun blik op beveiliging te verbreden: niet alleen naar cyber en fysieke beveiliging, maar ook naar langdurige risico’s rond insiders, persoonlijke relaties en invloed van buitenaf.
