← Terug naar kennisbank
AI Nieuws
·
Leestijd: 4 min
Persoonlijke AI‑agenten — zoals Meta’s Muse, Instinct en ChatGPT’s Dots — beloven klusjes voor je te doen: vliegtickets boeken, boodschappen bestellen of een restaurant reserveren. Maar in de praktijk botsen die agenten vaak op websites die ze niet binnenlaten. Dat zorgt voor frustratie bij gebruikers en onduidelijkheid over wie er verantwoordelijk is: de winkel, de dienst of de agent zelf.
Voorbeelden van problemen
De laatste tijd zijn er meerdere situaties bekend geworden waarin websites toegang weigerden aan AI‑agenten.
Amazon blokkeerde Meta’s Muse zodat die niet meer kon rondkijken of aankopen doen in de winkel.
Gebruikers meldden dat Muse ook moeite had met aankopen bij Walmart, terwijl Walmart aangeeft dat dat niet bedoeld is en dat het samenwerkt met Muse.
Luchtvaartmaatschappijen laten vaak geen externe agenten boeken; Delta zegt pas open te gaan als dat veilig en goed voor de klant is.
Platforms zoals Yelp geven geen toegang aan niet‑menselijk verkeer tenzij er een betaald datalicentie‑contract is.
Op sociale media noemden gebruikers meerdere merken die agenten zouden blokkeren, waaronder eBay, Zillow, Pizza Hut en Adidas. Een paar mensen zeiden dat hun eBay‑account werd geschorst, en iemand meldde dat Google Instinct uit zijn Gmail was gezet terwijl die bezig was met opruimen.
Dit soort meldingen zorgt ervoor dat gebruikers niet altijd weten of een blokkade expres is of een bijwerking van algemene beveiliging.
Waarom gebeurt dit? (en waarom sommige blokkades per ongeluk lijken)
Websites gebruiken al lange tijd systemen om automatisch verkeer te beperken. Die systemen moeten spam, misbruik en scraping (automatisch uitlezen van inhoud) tegengaan. In veel gevallen werken die maatregelen niet fijn samen met persoonlijke AI‑agenten. Een paar oorzaken:
Sommige bedrijven blokkeren agenten expres uit zorgen over veiligheid, privacy of commercieel misbruik.
Andere sites gebruiken algemene anti‑botmaatregelen die een AI‑agent per ongeluk als verdacht zien, bijvoorbeeld omdat een verificatieknop niet geactiveerd wordt als een agent de pagina navigeert.
Ook content‑leveranciers en netwerken die sites beschermen, zoals Cloudflare, hebben instellingen aangepast. Daardoor kan verkeer van agenten automatisch op een lijst terechtkomen en worden tegengehouden. Cloudflare zegt zelf geen specifieke data over deze gevallen te hebben gedeeld, maar voert wel wijzigingen en tests uit om te bepalen welk verkeer legaal is.
Wat doen bedrijven om dit op te lossen?
Een groep bedrijven werkt aan een gezamenlijke aanpak: een open standaard die regelt hoe persoonlijke agenten veilig met winkels en diensten kunnen communiceren. Deelnemers zijn onder andere Meta, Walmart, Stripe, Sierra, Genesys, Rocket, NiCE en Decagon. Het idee is duidelijker onderscheid te maken tussen “goede” agenten die namens een gebruiker handelen en “slechte” automatische systemen.
Meta heeft daarnaast gekozen voor merkpartnerschappen en een lijst met zogenaamde connectors in de Muse‑app. Daarmee weet een gebruiker of een agent officieel toegang heeft tot een website. Voor bedrijven is dat aantrekkelijk, want zo kunnen ze klanten die via agenten komen herkennen en bedienen in plaats van per ongeluk te blokkeren.
Tegelijkertijd ontwikkelen sommige beveiligingsbedrijven verdienmodellen rond AI‑verkeer: betaalde toegang tot data of speciale instellingen waarmee sites kunnen bepalen wat ze wel en niet toestaan. Cloudflare test bijvoorbeeld mogelijkheden om AI‑verkeer te reguleren en experimenteert ook met een browser gericht op agenten.
Wat merk jij als gebruiker en wat kun jij verwachten?
Als jij nu een persoonlijke agent gebruikt, kun je tegen de volgende problemen aanlopen:
Een aankoop of reservering mislukt zonder duidelijke reden.
Je kunt niet inloggen of je account wordt tijdelijk geblokkeerd omdat het systeem de activiteit als ongewoon ziet.
Sommige diensten werken alleen als er een officiële overeenkomst bestaat tussen de agent en de website.
Voor nu geldt: houd er rekening mee dat niet elke website klaar is voor agenten. Wanneer een agent via officiële partnerschappen toegang krijgt, zijn problemen meestal beter te melden en op te lossen. Tot die tijd kunnen bepaalde taken soms handmatig gedaan moeten worden.
Conclusie
De techniek om persoonlijke AI‑agenten taken te laten uitvoeren staat nog in de kinderschoenen. Websites blokkeren die agenten soms bewust, maar vaak ook onbedoeld door algemene beveiligingsmaatregelen. Bedrijven werken aan gezamenlijke regels en officiële partnerschappen om dit te verbeteren. Voor gebruikers betekent dat: handige nieuwe mogelijkheden, maar voorlopig ook haperingen en af en toe onduidelijke foutmeldingen.
